Terug in Nederland, weer aan de slag
Na een aantal jaar, eerst in Maleisie en later in Marokko, te hebben gewoond zijn we weer terug in Nederland.
Het leuke van in het buitenland wonen is dat je een leuk kijkje kunt nemen in de kunst-keuken van een andere cultuur. En dat heeft mijn ontwikkeling als beeldhouwer zeker beinvloed. Mijn technieken zijn uitgebreidt met het lassen van metaal sculpturen en het bewerken van aluminium met spijker en hamer.
Voordat ik naar Maleisie vertrok had ik in Haarlem een fijn beeldhouw atelier waar wekelijks een flink aantal mensen kwamen voor het boetseren, werken met steen en af en toe een workshop werken in was, of werken naar model.
In Kuala Lumpur had ik het enorme geluk dat ik bij een Melay kunstenaar bij zijn werk mocht meekijken en meedoen. Helemaal geweldig. Ik heb het lassen dus gewoon geleerd door te kijken wat hij deed en dan kopieren. In het begin kreeg ik het niet alleen verschrikkelijk heet door de temperatuur daar ter plekke, of de lashelm op mijn hoofd.... nee, ik zweette peentjes omdat ik het niet voor elkaar kreeg. Maar de doorzetter wint, dus uiteindelijk ging het me wel steeds wat beter af.
Je moet je voorstellen, een klein groen (oerwoud) eilandje midden in het centrum van KL, omgeven door snelwegen alle richtingen op. Op het terrein een prachtig, doch behoordlijk vervallen Melay houten huis waar een aantal kunstnaars bij elkaar werkten. Omdat er ook een ceramist was, Fauzi, die regelmatig de vraag kreeg of hij ook lessen wilde geven maar zich daar niet zeker genoeg voor voelde, zijn we samen onze eerste ARt-class gestart. Ik had het geluk dat ik wist van het bestaan van de 'Nederlandse Vereniging' in Maleisie, dus zonder al te veel moeite hadden we snel een leuk groepje bij elkaar. En nog steeds, elke week komen ze boetseren, aangevuld met andere leden. Ben je ooit in KL en wil je het zelf eens bekijken: neem een taxi naar het restaurant: Tupai tupai, als je de weg volgt, maakt niet uit welke kant op want het is een rondje, dan kom je vanzelf bij Studio Pena. Loop gewoon het terrein op en zeg dat je graag even wilt kijken.
Niet nodig om te zeggen dat ik daar een geweldige tijd heb gehad, die nog altijd heel fijne herinneringen oplevert.